6.5.07



αγαπητέ μας πατέρα,

πως μπορέσαμε να περιμένουμε τόσο;

ταξιδεύουμε σαν ένα φύλλο που φυσάει ο αέρας
τι παράξενος κόσμος
βαλίτσες,
σταθμοί παγωμένοι,

λόγια και χειρονομίες
που δεν καταλαβαίνεις
κι η νύχτα που μας τρομάζει

όμως είμαστε χαρούμενοι
προχωράμε


4 comments:

fieryfairy said...

diko sou? me aresei

αμβρόσιος said...

από το τρέιλερ,λόγια του παιδιού..

[και μένα μ' αρέσει ]

alximist said...

kala eixa dei aythn thn tainia prwta kai meta epesa me ta moytra sthn meleth toy aggelopoyloy..
NOmizw oti einai to kalytero toy ergo....
a kai o tzortzogloy, pitsiriki entelws hot...
tha to anebasw kai egw...
me eixe taraxei ekeino to patriko kefali poy anadyontan apo ton thermaiko, to thymasai?

αμβρόσιος said...

ξεχνιούνται αυτά;

πιστεύω ότι συγκεντρώνει τα περισσότερα αγγελοπουλικά μοτίβα άρα είναι απο τις πιο αντιπροσωπευτικές. μου φέρνει και λίγο homesickness
[όπως και πολλά άλλα]